اسم، سن، تاریخ، خانواده
| آلمانی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| ich heiße | my name is | اسم من … است ایش هایسِه |
Ich heiße Sara. اسم من سارا است. |
| ich komme aus | I come from | اهل … هستم ایش کُمِه آوس |
Ich komme aus dem Iran. اهل ایرانم. |
| ich wohne in | I live in | در … زندگی می‌کنم ایش وونِه این |
Ich wohne in Teheran. در تهران زندگی می‌کنم. |
| ich spreche | I speak | حرف می‌زنم ایش شپرِشِه |
Ich spreche Persisch. فارسی حرف می‌زنم. |
| ich lerne | I learn | یاد می‌گیرم ایش لِرنِه |
Ich lerne Deutsch. آلمانی یاد می‌گیرم. |
| der Student / die Studentin | student (m./f.) | دانشجو دِر شتودِنت / دی شتودِنتین |
Ich bin Studentin. دانشجو هستم. |
| Freut mich! | Pleased to meet you! | از آشنایی خوشحالم! فرویت میش |
Freut mich! خوشوقتم! |
| iranisch / Iranerin | Iranian | ایرانی ایرانیش / ایرانِرین |
Ich bin Iranerin. ایرانی هستم. |
The verb lives in second position — always
این مهم‌ترین قاعدهٔ جمله‌سازی آلمانی است و همه چیز را در ادامه تعیین می‌کند. فعل صرف‌شده باید «عنصر» دوم جملهٔ خبری باشد — نه کلمهٔ دوم، بلکه بلوک دوم. در Ich wohne in Teheran، اول ich است و دوم wohne. ولی اگر جمله را با چیز دیگری شروع کنی، فعل باز هم روی همان جایگاه پافشاری می‌کند و فاعل را پشت خودش هل می‌دهد: Heute wohne ich in Teheran. فارسی و انگلیسی هر دو اجازه می‌دهند «امروز من زندگی می‌کنم» با فاعلی که به جلو چسبیده؛ آلمانی نمی‌دهد. همین یک قاعده را بگیر و نصف ترتیب کلمات آلمانی همین حالا حل شده است.
This is the single most important sentence rule in German, and it decides everything later. The conjugated verb must be the second ELEMENT of a statement — not the second word, the second block. Ich wohne in Teheran has ich first and wohne second. But start with something else and the verb still insists on that slot, pushing the subject behind it: Heute wohne ich in Teheran. Persian and English both allow Today I live, with the subject clinging to the front; German does not. Get this one rule and half of German word order is already solved.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →