پرسش‌های W و پرسش‌های بله/نه
| آلمانی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| wer | who | چه کسی وِر |
Wer ist das? او کیست؟ |
| was | what | چه واس |
Was ist das? این چیست؟ |
| wo / wohin | where / where to | کجا / به کجا وو / ووهین |
Wo bist du? کجایی؟ |
| wann | when | کِی وان |
Wann kommst du? کِی می‌آیی؟ |
| warum | why | چرا واروم |
Warum nicht? چرا که نه؟ |
| wie | how | چطور وی |
Wie geht es dir? چطوری؟ |
| wie viel / wie viele | how much / how many | چقدر / چند تا وی فیل |
Wie viel kostet das? چند است؟ |
| welcher / welche | which | کدام وِلشِر / وِلشِه |
Welche Farbe? چه رنگی؟ |
The verb stays second, or jumps to the front
در پرسش W، کلمهٔ پرسشی جایگاه اول را پر می‌کند و فعل جایگاه دوم خود را نگه می‌دارد و فاعل را پشت خودش هل می‌دهد: Wo wohnst du، Wann kommst du، Warum lernst du Deutsch. در پرسش بله/نه هیچ کلمهٔ پرسشی‌ای نیست، پس خود فعل جایگاه اول را می‌گیرد: Wohnst du hier، Kommst du mit، Hast du Zeit. در هر دو حالت فعل جلوتر از فاعل می‌نشیند و همین نشانهٔ آشکار این است که داری می‌پرسی نه خبر می‌دهی. همهٔ کلمه‌های پرسشی آلمانی با W شروع می‌شوند و برای همین به آن‌ها W-Fragen می‌گویند، و همین یک حرف تشخیص و حفظشان را آسان می‌کند.
In a W-question the question word fills the first slot and the verb keeps its second place, pushing the subject behind it: Wo wohnst du, Wann kommst du, Warum lernst du Deutsch. In a yes/no question there is no question word, so the verb itself takes the first slot: Wohnst du hier, Kommst du mit, Hast du Zeit. Either way the verb ends up in front of the subject, which is the visible sign that you are asking rather than telling. All the German question words begin with W, which is why they are called W-Fragen, and that single letter makes them easy to spot and easy to remember.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →