در رستورانIm Restaurant

Ordering, and the tipping habit that has no equivalent

برای سفارش دادن، الگوی طبیعی این است: als به‌علاوهٔ نام وعده، بعد فعل، بعد آنچه می‌خواهی: Als Hauptgericht nehme ich den Fisch. به den دقت کن — فعل nehmen حالت مفعولی می‌گیرد، درست مثل haben در درس ۴۱. و دو نکتهٔ عملی که از دستور مهم‌ترند. صورتحساب هرگز نخواسته نمی‌آید، پس می‌گویی Die Rechnung, bitte. و انعام را با صدای بلند می‌دهی: مبلغ کل را رو به بالا گرد می‌کنی و همان رقم تازه را موقع دادن پول اعلام می‌کنی، یا می‌گویی Stimmt so یعنی «همین درست است» که یعنی بقیه‌اش مال شما. گذاشتن سکه روی میز موقع بیرون رفتن، عادت انگلیسی است نه آلمانی.

To order, the natural pattern is als plus the course, then the verb, then what you want: Als Hauptgericht nehme ich den Fisch. Note den — nehmen takes the accusative, just like haben in lesson 41. Two practical points that matter more than grammar. The bill never comes unasked, so you say Die Rechnung, bitte. And tipping is done out loud: you round the total up and announce the new figure as you hand over the money, or say Stimmt so, that is right, meaning keep the change. Leaving coins on the table as you walk out is an English habit, not a German one.