حسرت‌های حال و گذشته
| انگلیسی | فارسی | مثال |
|---|---|---|
| wish /wɪʃ/ |
آرزو کردن، کاش | I wish I could fly. کاش می‌توانستم پرواز کنم. |
| if only /ɪf ˈəʊnli/ |
کاش، ای کاش | If only I knew the answer. کاش جواب را می‌دانستم. |
| regret /rɪˈɡret/ |
افسوس خوردن | I regret nothing. از هیچ چیز افسوس نمی‌خورم. |
| nervous /ˈnɜːvəs/ |
مضطرب، دلشوره‌دار | I feel nervous before tests. پیش از آزمون‌ها دلشوره دارم. |
| public /ˈpʌblɪk/ |
عمومی، جمع | Speaking in public is hard. صحبت در جمع سخت است. |
| younger /ˈjʌŋɡə/ |
جوان‌تر | When I was younger, I had more energy. وقتی جوان‌تر بودم، انرژی بیشتری داشتم. |
| practise /ˈpræktɪs/ |
تمرین کردن | I wish I practised more. کاش بیشتر تمرین می‌کردم. |
| chance /tʃɑːns/ |
شانس، فرصت | I wish I had another chance. کاش یک فرصت دیگر داشتم. |
I wish / If only
از «I wish» / «If only» برای حسرت‌ها و موقعیت‌های غیرواقعی استفاده کن. برای حسرتِ حال، گذشتهٔ ساده می‌آید («I wish I had more time»، «I wish I were taller» — «were» برای همهٔ فاعل‌ها). برای حسرتِ گذشته، گذشتهٔ کامل می‌آید («I wish I had studied»، «If only I had known»). «If only» شکلِ قوی‌تر و احساسی‌تر «I wish» است.
Use "I wish" / "If only" for regrets and unreal situations. For a present regret, use the past simple ("I wish I had more time", "I wish I were taller" — "were" for all subjects). For a past regret, use the past perfect ("I wish I had studied", "If only I had known"). "If only" is a stronger, more emotional version of "I wish".
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →