پنج درس، یک سطح سبک: فاصله
| انگلیسی | فارسی | مثال |
|---|---|---|
| register /ˈredʒɪstə/ |
سطح سبک | Match the register to the reader. سطح سبک را با خواننده جور کن. |
| distance /ˈdɪstəns/ |
فاصله | Modals create distance from a claim. افعال وجهی از ادعا فاصله می‌سازند. |
| evidence /ˈevɪdəns/ |
شاهد، مدرک | Adjectives without evidence are noise. صفت بدون شاهد سر و صداست. |
| diplomatic /ˌdɪpləˈmætɪk/ |
با ملاحظه، دیپلماتیک | A diplomatic answer is not a dishonest one. پاسخ بامُلاحظه پاسخ ناصادق نیست. |
| commit /kəˈmɪt/ |
متعهد شدن | Neither side wants to commit too early. هیچ طرفی نمی‌خواهد زود متعهد شود. |
| stake /steɪk/ |
منفعت، آنچه در میان است | Everyone at the table has a stake in it. همهٔ حاضران در آن منفعتی دارند. |
| phrasing /ˈfreɪzɪŋ/ |
نحوهٔ بیان | Change the phrasing, not the facts. نحوهٔ بیان را عوض کن، نه واقعیت‌ها را. |
| candour /ˈkændə/ |
صراحت صادقانه | Distance is not the opposite of candour. فاصله نقطهٔ مقابل صراحت نیست. |
One toolkit for the whole working day
پنج موقعیت، یک گرامرِ زیرین. ادعا کردن (درس ۳۱): حال کامل استمراری برای تجربهٔ در جریان، I would say برای ادعای نرم‌شده، tend to برای ضعفِ صادقانه. روایت کردن (۳۲): گذشتهٔ ساده برای زنجیره، end up + ing برای اتفاق، go on to برای قدم عمدی، Having + اسم مفعول برای فشرده‌کردن علت. معامله کردن (۳۳): if به‌همراه گذشته برای فاصله، would / could برای کاوش، provided that برای شرطِ نام‌برده. گزارش مشکل (۳۴): مجهولِ بی‌فاعل برای حذف شخص، it seems برای برداشت، اسم‌سازی برای چیزکردنِ مسئله، should have برای سهم خودت. نوشتن (۳۵): اسم‌سازی، دوقلوی رسمیِ هر فعل عبارتی، قالب‌های ثابت آغاز و پایان، شاهد به‌جای صفت. آنچه این‌ها را یکی می‌کند فاصله است — فضای دستوری میان گوینده و گزارهٔ برهنه. زبان‌آموزان اغلب این را با ناصداقتی اشتباه می‌گیرند. برعکس است: فاصله همان چیزی است که مخالفت را برای طرف مقابل امن می‌کند، و این تنها شرطی است که تحتش می‌تواند موافقت هم بکند.
Five situations, one underlying grammar. CLAIMING (lesson 31): present perfect continuous for ongoing experience, I would say for the softened claim, tend to for the honest weakness. NARRATING (32): past simple for the chain, end up -ing for the accident, go on to for the deliberate step, Having + past participle to compress a cause. TRADING (33): if plus past tense for distance, would / could for exploration, provided that for your named condition. REPORTING TROUBLE (34): agentless passive to remove the person, it seems for the impression, nominalisation to make the problem a thing, should have for your own share. WRITING (35): nominalisation, the formal twin of every phrasal verb, fixed opening and closing formulae, evidence instead of adjectives. What unites them is DISTANCE — grammatical space between the speaker and the bare assertion. Learners often mistake this for insincerity. It is the opposite: distance is what makes it safe for the other side to disagree with you, which is the only condition under which they can also agree.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →