ساعت، هوا، کار، عادت‌ها
| فرانسوی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| se lever | to get up | بیدار شدن سو لووه |
Je me lève tôt. زود بیدار می‌شوم. |
| rentrer | to go home | به خانه برگشتن رانتره |
Je rentre à six heures. ساعت شش برمی‌گردم. |
| jusqu’à | until | تا ژوسکا |
jusqu’à cinq heures تا ساعت پنج |
| puis | then | بعد پویی |
puis je rentre بعد برمی‌گردم |
| d’abord | first of all | اول از همه دابُر |
D’abord, je mange. اول غذا می‌خورم. |
| ensuite | next | سپس آنسویت |
Ensuite, je pars. سپس می‌روم. |
| toujours | always | همیشه توژور |
Je suis toujours en retard. همیشه دیر می‌کنم. |
| souvent | often | اغلب سووان |
Je bois souvent du thé. اغلب چای می‌نوشم. |
The chain that carries a day
یک روز را با زنجیره‌ای از کلمه‌های کوچک تعریف می‌کنی: d’abord (اول)، puis یا ensuite (بعد)، enfin (بالاخره). بینشان همان قطعه‌هایی را می‌گذاری که از قبل داری — ساعت از درس ۱۷، le matin از درس ۱۸، و il fait از درس ۱۶. یک قاعدهٔ جایگاه هم که بهتر است همین حالا درست شود: قیدهای کوتاه بسامد مثل toujours، souvent و jamais درست «بعد از» فعل می‌آیند نه پیش از آن. جملهٔ Je bois souvent du thé درست است و Je souvent bois غلط — که برعکس عادت فارسی است که «اغلب» را اول می‌گذارد.
A day is told with a chain of small words: d’abord (first), puis or ensuite (then), enfin (finally). Between them you slot the pieces you already own — the clock from lesson 17, le matin from lesson 18, il fait from lesson 16. One position rule worth fixing now: short adverbs of frequency such as toujours, souvent and jamais go directly AFTER the verb, not before it. Je bois souvent du thé is right; Je souvent bois is not — which is the opposite of the Persian habit of putting «اغلب» first.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →