ضمیرها و فعل «بودن»Les pronoms et le verbe « être »

The subject you can never drop, and the pronoun nobody teaches

فارسی فعل را چنان روشن صرف می‌کند که فاعل می‌تواند ناپدید شود: «می‌روم» به «من» احتیاج ندارد. اما پایانه‌های فرانسوی بیشترشان بی‌صدا هستند — parle و parles و parlent کاملاً یکسان شنیده می‌شوند — پس ضمیر تنها چیزی است که شخص را حمل می‌کند و هرگز نمی‌شود حذفش کرد. حالا آن بخشی که ارزش حفظ کردن دارد: در فرانسهٔ گفتاری واقعی، nous تقریباً محو شده. مردم می‌گویند on est fatigués، on y va، on mange. از نظر دستوری on سوم‌شخص مفرد است، پس فعل مفرد به نظر می‌رسد حتی وقتی منظورت «ما» است. در نوشتار nous sommes بنویس؛ در شنیدن انتظار on est را داشته باش.

Persian conjugates the verb so clearly that the subject can disappear: «می‌روم» needs no «من». French endings are mostly silent — parle, parles and parlent sound identical — so the pronoun is the only thing carrying the person, and it can never be dropped. Now the part worth memorising: in real spoken French, nous has almost vanished. People say on est fatigués, on y va, on mange. Grammatically on is third person singular, so the verb looks singular even when you mean we. Write nous sommes; expect to hear on est.