avere + anni — دقیقاً مثل فارسی
| ایتالیایی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| l’anno / gli anni | year / years | سال / سال‌ها لانو / لی آنی |
venti anni بیست سال |
| avere | to have | داشتن آوِره |
ho, hai, ha دارم، داری، دارد |
| ho / hai | I have / you have | دارم / داری او / آی |
Ho fame. گرسنه‌ام. |
| quanti / quante | how many | چند تا کوآنتی / کوآنته |
Quanti anni? چند سال؟ |
| il compleanno | birthday | تولد ایل کومپلِ‌آنو |
Buon compleanno! تولدت مبارک! |
| giovane | young | جوان جووانه |
È giovane. جوان است. |
| vecchio / anziano | old / elderly | پیر / سالمند وِکیو / آنتسیانو |
un uomo anziano مرد سالمند |
| circa | about, roughly | تقریباً چیرکا |
circa trenta حدود سی |
avere for age, and the subject Italian can drop
سن با avere ساخته می‌شود: Ho venticinque anni، و anni هرگز نمی‌تواند حذف شود — جملهٔ Ho venticinque به‌تنهایی اصلاً جمله نیست. فارسی‌زبان‌ها این را مجانی دارند، چون «بیست‌وپنج سال دارم» با همین ساخت درست شده. و یک هدیهٔ دوم هم اینجاست: ایتالیایی هم مثل فارسی به ضمیر فاعلی احتیاج ندارد. پایانهٔ فعل خودش می‌گوید چه کسی: ho یعنی «دارم» و hai یعنی «داری»، پس io و tu فقط برای تأکید یا تقابل اضافه می‌شوند. انگلیسی و آلمانی باید ضمیر را نگه دارند، ایتالیایی و فارسی می‌توانند دورش بیندازند.
Age uses avere: Ho venticinque anni, and anni can never be dropped — Ho venticinque on its own is not a sentence. Persian speakers get this free, because «بیست‌وپنج سال دارم» is built the same way. And here is a second gift: Italian, like Persian, does not need its subject pronoun. The verb ending already says who: ho means I have, hai means you have, so io and tu are added only for emphasis or contrast. English and German must keep the pronoun, Italian and Persian may throw it away.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →