پرسیدن راهChiedere la strada

The vowels swap places

امریِ رسمی عجیب به نظر می‌رسد تا وقتی که ترفندش را ببینی: مصوت‌ها جایشان را عوض می‌کنند. فعلی که مصدرش به -are ختم می‌شود پایانهٔ -i می‌گیرد، پس girare می‌شود giri و attraversare می‌شود attraversi. فعلی که به -ere یا -ire ختم می‌شود پایانهٔ -a می‌گیرد، پس prendere می‌شود prenda و sentire می‌شود senta. فعل andare بی‌قاعده است و vada می‌دهد. و در این جمله‌های امری هرگز Lei را نمی‌گویی. در خیابان واقعی هم مفیدترینشان یک عبارت بی‌فعل است: sempre dritto یعنی «همین‌طور مستقیم برو» که اصلاً به دستور احتیاج ندارد.

The formal imperative looks strange until you see the trick: the vowels swap. A verb whose infinitive ends in -are takes -i, so girare gives giri and attraversare gives attraversi. A verb in -ere or -ire takes -a, so prendere gives prenda and sentire gives senta. Andare is irregular and gives vada. You never say Lei in these commands. And in real streets the most useful of all is a verb-less phrase: sempre dritto, just keep going straight, which needs no grammar at all.