چهار وعدهٔ یک غذای ایتالیایی
| ایتالیایی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| il menù | the menu | منو ایل مِنو |
Il menù, per favore. منو لطفاً. |
| l’antipasto | the starter | پیش‌غذا لانتیپاستو |
come antipasto برای پیش‌غذا |
| il primo | the first course (pasta, rice) | وعدهٔ اول (پاستا، برنج) ایل پریمو |
come primo برای وعدهٔ اول |
| il secondo | the second course (meat, fish) | وعدهٔ دوم (گوشت، ماهی) ایل سِکوندو |
come secondo برای وعدهٔ دوم |
| il dolce | dessert (also: sweet) | دسر (و نیز: شیرین) ایل دولچه |
come dolce برای دسر |
| il conto | the bill | صورتحساب ایل کونتو |
Il conto, per favore. صورتحساب لطفاً. |
| il cameriere | the waiter | گارسون ایل کامِریِره |
chiamare il cameriere گارسون را صدا زدن |
| il coperto | the cover charge | هزینهٔ سرویس میز ایل کوپِرتو |
due euro di coperto دو یورو هزینهٔ سرویس |
Ordering, and the charge that surprises everyone
برای سفارش دادن، الگوی طبیعی این است: come به‌علاوهٔ نام وعده، بعد فعل: come primo prendo la pasta. فعل prendere همان فعل روزمره برای خوردن غذاست، و vorrei هم به همان خوبی کار می‌کند. دو واقعیت عملی از دستور مهم‌ترند. اول، صورتحساب هرگز نخواسته نمی‌آید — باید بگویی il conto, per favore. دوم، تقریباً هر رستوران ایتالیایی il coperto را اضافه می‌کند، یعنی یک هزینهٔ ثابت یک تا سه یورویی برای هر نفر که روی منو چاپ شده؛ نه کلاهبرداری است نه انعام، و چون این وجود دارد، انعام دادن روی آن اختیاری و کم است.
To order, the natural pattern is come plus the course, then the verb: come primo prendo la pasta. Prendere is the everyday verb for having food, and vorrei works just as well. Two practical facts matter more than the grammar. First, the bill never arrives unasked — you say il conto, per favore. Second, almost every Italian restaurant adds il coperto, a fixed cover charge of one to three euros per person, printed on the menu; it is not a scam and not a tip, and because it exists, tipping on top is optional and modest.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →