کانا، رنگ، فعل
| ژاپنی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| わたし | I | من واتاشی |
わたしです。 من هستم. |
| は | the topic marker (said "wa") | نشانهٔ موضوع (خوانده می‌شود «وا») وا |
わたしは サラです。 اما من، سارا هستم. |
| です | is / am / are (polite) | است (مؤدبانه) دِسو |
ほんです。 کتاب است. |
| から | from | از کارا |
イランから از ایران |
| か | the question marker | نشانهٔ پرسش کا |
ほんですか。 کتاب است؟ |
| はい / いいえ | yes / no | بله / نه های / ایئه |
はい、そうです。 بله، درست است. |
| なん / なに | what | چه نان / نانی |
なんですか。 چیست؟ |
| まいにち | every day | هر روز ماینیچی |
まいにち よみます。 هر روز می‌خوانم. |
Five particles and you have a sentence
هر چیزی که در این نُه درس ساخته‌ای روی پنج نشانهٔ کوچک ایستاده است. حرف は موضوع را نام می‌برد، یعنی همان چیزی که جمله دربارهٔ آن است، و تنها کانایی است که «ها» نوشته می‌شود ولی در این نقش همیشه «وا» خوانده می‌شود. حرف を مفعول را نشان می‌دهد، دقیقاً مثل «را»ی فارسی. حرف に مقصد را. حرف で وسیله را. و か هر جملهٔ خبری را فقط با اضافه شدن به آخرش به پرسش تبدیل می‌کند — نه ترتیب کلمات عوض می‌شود، نه لازم است صدایت را بالا ببری. با همین پنج تا و شکل ماسو، از همین حالا می‌توانی بگویی کی هستی، چه می‌کنی، کجا می‌روی و چطور.
Everything in these nine lessons rests on five small markers. は names the topic, the thing the sentence is about, and it is the one kana that is written ha but always said wa in this job. を marks the object, exactly like Persian را. に marks the destination. で marks the means. か turns any statement into a question just by being added to the end — no word order changes, no rising tone required. With these five and the masu form, you can already say who you are, what you do, where you go and how.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →