باقی هیراگانا
| ژاپنی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| は ひ ふ へ ほ | the h-row (ha hi fu he ho) | ردیف ه ها هی فو هه هو |
はな «هانا» — گل |
| ま み む め も | the m-row (ma mi mu me mo) | ردیف م ما می مو مه مو |
みみ «می‌می» — گوش |
| や ゆ よ | the y-row — only three | ردیف ی — فقط سه تا یا یو یو |
やま «یاما» — کوه |
| ら り る れ ろ | the r-row (between r and l) | ردیف ر را ری رو ره رو |
そら «سورا» — آسمان |
| わ を | wa and wo — only two | وا و وو — فقط دو تا وا وو |
わたし «واتاشی» — من |
| ん | n — the only lone consonant | ن — تنها صامت تنها ن |
ほん «هون» — کتاب |
| はな | flower / nose | گل / بینی هانا |
はなです。 گل است. |
| やま | mountain | کوه یاما |
やまです。 کوه است. |
Three kana that do not behave
سه تا از این بیست‌ویک حرف، الگو را می‌شکنند. حرف ふ در ردیف ه «هو» نیست بلکه یک «فو»ی نرم است که با دمیدن میان دو لب ساخته می‌شود و دندان اصلاً در آن دخالت ندارد — به فوت کردن یک شمع نزدیک‌تر است تا به f انگلیسی. حرف を در جایگاه «وو» نوشته می‌شود ولی دقیقاً مثل お تلفظ می‌شود، و ژاپنی امروزی فقط یک کار از آن می‌کشد: نشان دادن مفعول فعل، که در درس ۸ می‌بینی. و ん تنها کانایی است که خودش به‌تنهایی یک صامت است، و یک ضرب کامل طول می‌کشد — گفتن ほん به‌اندازهٔ دو هجا زمان می‌برد، نه یک‌ونیم.
Three of these twenty-one break the pattern. ふ in the h-row is not "hu" but a soft fu, made by blowing between the lips with no teeth involved — closer to a candle being blown out than to an English f. を is written in the wo slot but pronounced exactly like お, and modern Japanese uses it for one job only: marking the object of a verb, which you meet in lesson 8. ん is the one kana that is a consonant on its own, and it is a full beat long — ほん takes the same time to say as two syllables, not one and a half.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →