صداهای واکدار و حروف کوچک
| ژاپنی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| だくてん ( ゛) | the two-mark voicing sign | نشانهٔ دو نقطه داکوتن |
か → が کا می‌شود گا |
| はんだくてん ( ゜) | the small-circle sign (p sounds) | نشانهٔ دایرهٔ کوچک هان‌داکوتن |
は → ぱ ها می‌شود پا |
| が ざ だ ば | ga za da ba — voiced rows | گا زا دا با — ردیف‌های واکدار گا زا دا با |
かばん «کابان» — کیف |
| ぱ ぴ ぷ ぺ ぽ | pa pi pu pe po | پا پی پو په پو پا پی پو په پو |
さんぽ «سانپو» — پیاده‌روی |
| きゃ きゅ きょ | kya kyu kyo — small ya/yu/yo | کیا کیو کیو — یای کوچک کیا کیو کیو |
きょう «کیو» — امروز |
| ちいさい っ | the small tsu — a held beat | تسوی کوچک — یک ضرب مکث چیسای تسو |
がっこう «گاکّو» — مدرسه |
| がっこう | school | مدرسه گاکّو |
がっこうです。 مدرسه است. |
| きょう | today | امروز کیو |
きょうです。 امروز است. |
The small letters change timing, not just sound
ژاپنی ضرب می‌شمارد، و حروف کوچک اصلاً دربارهٔ ضرب‌اند. عبارت きや در اندازهٔ کامل دو ضرب است، کی و یا؛ ولی きゃی کوچک هر دو را در یک ضرب فشرده می‌کند. و っی کوچک از این هم عجیب‌تر است: اصلاً صدایی ندارد، فقط یک ضرب کامل سکوت را پیش از صامت بعدی نگه می‌دارد. آن سکوت تزئین نیست — がこう و がっこう دو کلمهٔ متفاوت‌اند و گوش ژاپنی این فاصله را بلافاصله می‌شنود. فارسی چیزی شبیه این ندارد، پس تنها راه ورود، کف زدن است: گا-کّـ-کو سه کف است و گا-کو دو کف.
Japanese counts beats, and the small letters are about beats. Full-size きや is two beats, ki and ya; small きゃ squeezes both into one. The small っ is stranger still: it makes no sound at all, it just holds silence for one full beat before the next consonant. That silence is not decoration — がこう and がっこう are different words, and Japanese ears hear the gap instantly. Persian has nothing like this, so the only way in is to clap: ga-KK-ou is three claps, ga-kou is two.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →