فعل: شکل ماسوどうし: ～ます

One ending for now and later, another for no

شکل ماسو همان فعل مؤدبانه‌ای است که باید با هر کسی جز دوستان نزدیک به کار ببری، و همزمان دو کار می‌کند: たべます هم یعنی «می‌خورم» و هم «خواهم خورد»، چون ژاپنی حال و آینده را از هم جدا نمی‌کند. برای منفی کردن، ます را با ません عوض کن — たべません یعنی «نمی‌خورم». فعلاً کل صرف فعل همین است: دو شکل، بدون شخص، بدون شمار، بدون جنسیت. فعل هرگز بابت اینکه چه کسی آن را انجام می‌دهد تغییر نمی‌کند. و آنچه مفعول را نشان می‌دهد を است که «بعد» از اسم می‌نشیند، دقیقاً همان‌جا که فارسی «را» می‌گذارد: パンを たべます کلمه‌به‌کلمه یعنی «نان را می‌خورم».

The masu form is the polite verb you should use with anyone who is not a close friend, and it does two jobs at once: たべます means both I eat and I will eat, because Japanese does not separate present from future. To make it negative, replace ます with ません — たべません, I do not eat. That is the entire conjugation for now: two forms, no person, no number, no gender. The verb never changes for who is doing it. What marks the object is を, placed AFTER the noun, exactly where Persian puts «را»: パンを たべます is «نان را می‌خورم», word for word.