مرور ۶: دقت و لحنPowtórka 6: precyzja i ton

What C1 demands beyond B2

این بلوک (۲۱ تا ۳۰) چهار چیز آموخت که دستور به‌تنهایی نمی‌دهد. (۱) نحو: جمله‌های بلند ولی شفاف بساز — یک جمله، یک اندیشهٔ اصلی؛ حرفِ ربط را با نسبت جور کن (علت، هدف، شرط، امتیاز). (۲) هم‌آیی: بگو «podjąć decyzję» نه «robić decyzję»؛ تشدیدکننده را با صفت جور کن. (۳) اصطلاح: عبارت‌های متناسب با موقعیت به کار ببر — «w gruncie rzeczy» در جلسه، نه «mieć to gdzieś». (۴) لحن: شنونده را با نشانگرها راهبری کن و آنجا که شواهد ضعیف‌تر است حکم را تعدیل کن. این‌ها با هم چیزی می‌سازند که ممتحن آن را اعتبار می‌نامد: این حس که گوینده نه‌فقط زبان را بلد است، بلکه می‌داند چه می‌کند.

This block (21–30) taught four things grammar alone cannot supply. (1) SYNTAX: build long but transparent sentences — one sentence, one main thought; match the conjunction to the relation (cause, purpose, condition, concession). (2) COLLOCATION: say „podjąć decyzję”, not „robić decyzję”; match the intensifier to the adjective („głęboko przekonany”, but never „głęboko szybki”). (3) IDIOM: use phrases appropriate to the situation — „w gruncie rzeczy” at a meeting, not „mieć to gdzieś”. (4) TONE: guide the listener with discourse markers and hedge where the evidence is weaker. Together these produce what an examiner calls credibility: the impression that the speaker not only knows the language but knows what they are doing.