از صبح تا شب
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 每天 /měitiān/ |
every day | هر روز مِی تیِن |
我每天学中文。 هر روز چینی می‌خوانم. |
| 起床 /qǐchuáng/ |
to get up | از خواب بیدار شدن چی چوانگ |
我七点起床。 ساعت هفت بیدار می‌شوم. |
| 睡觉 /shuìjiào/ |
to sleep / go to bed | خوابیدن شوِی جیائو |
我十一点睡觉。 ساعت یازده می‌خوابم. |
| 上班 /shàngbān/ |
to go to work | سر کار رفتن شانگ بان |
爸爸八点上班。 بابا ساعت هشت سر کار می‌رود. |
| 上课 /shàngkè/ |
to have class | کلاس داشتن شانگ کِه |
我九点上课。 ساعت نه کلاس دارم. |
| 早饭 /zǎofàn/ |
breakfast | صبحانه دْزائو فان |
我吃早饭。 صبحانه می‌خورم. |
| 晚饭 /wǎnfàn/ |
dinner | شام وان فان |
我们七点吃晚饭。 ساعت هفت شام می‌خوریم. |
| 然后 /ránhòu/ |
then / after that | بعد / سپس ران‌هُو |
我吃饭，然后睡觉。 غذا می‌خورم، بعد می‌خوابم. |
Time before the verb — always
ترتیب این است: فاعل ← زمان ← فعل. 我七点起床 یعنی «من ساعت‌هفت بیدار می‌شوم». انگلیسی اجازه می‌دهد زمان را آخر بگذاری، چینی هرگز. و وقتی چند کلمهٔ زمان داری، از بزرگ به کوچک می‌چینی: 我每天早上七点起床 یعنی «هر روز، صبح، ساعت هفت». فارسی و انگلیسی معمولاً برعکس، از کوچک به بزرگ می‌روند، پس این را باید تمرین کنی.
The order is subject → time → verb. 我七点起床 "I at-seven get-up". English lets you say "I get up at seven" with the time at the end; Chinese never does. When you have several time words, they go from BIG to SMALL: 我每天早上七点起床 — every day, morning, seven o’clock. Persian and English both tend to go small-to-big, so this is worth drilling.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →