جواب دادن، کسی را خواستن، پیغام گذاشتن
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 打电话 /dǎ diànhuà/ |
to make a phone call | تلفن زدن دا دیِن‌هوا |
我给你打电话。 بهت زنگ می‌زنم. |
| 喂 /wéi/ |
hello (phone only) | الو (فقط تلفنی) وِی |
喂，你好！ الو، سلام! |
| 先生 /xiānsheng/ |
Mr / sir | آقا شیِن‌شِنگ |
王先生 آقای وانگ |
| 女士 /nǚshì/ |
Ms / madam | خانم نو‌شِ |
李女士 خانم لی |
| 哪位 /nǎ wèi/ |
who (polite) | شما؟ (مؤدبانه) نا وِی |
你是哪位？ شما؟ |
| 等一下 /děng yíxià/ |
wait a moment | یک لحظه صبر کن دِنگ ای شیا |
请等一下。 لطفاً یک لحظه صبر کنید. |
| 号码 /hàomǎ/ |
number | شماره هَائو‌ما |
你的电话号码是多少？ شمارهٔ تلفنت چند است؟ |
| 一会儿 /yíhuìr/ |
in a little while | کمی بعد ای هوِی‌ار |
我一会儿给你打电话。 کمی بعد بهت زنگ می‌زنم. |
给 marks who you are doing it TO
برای گفتن اینکه کاری را برای کسی یا به کسی انجام می‌دهی، 给 + آن شخص را پیش از فعل بگذار: 我给你打电话 یعنی «من به-تو می‌زنم-تلفن». در چینی معیار شمالی 我打电话给你 گفته نمی‌شود. این همان عادت «پیش از فعل» است که در زمان، وسیلهٔ نقلیه و جهت دیدی — چینی همه‌چیز را جلو می‌ریزد و فعل را برای آخر نگه می‌دارد.
To say you do something TO or FOR someone, put 给 + that person BEFORE the verb: 我给你打电话 "I to-you make-a-call". Not 我打电话给你 in standard northern usage. This is the same before-the-verb habit as time, transport and direction — Chinese front-loads everything and saves the verb for last.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →