صامت‌های آغازین ۲: g k h j q x声母（二）：g k h j q x

Where your tongue goes for j q x

نوک زبانت را پشت دندان‌های پایین بگذار و وسطِ پهنِ زبان را به سقف دهان نزدیک کن. از همین یک حالت: «j» بدون پف است، «q» همان با پف قوی، و «x» صدای سایشی. «ج چ ش» فارسی عقب‌تر و با نوک زبانِ بالاآمده ساخته می‌شوند — آن‌قدر نزدیک که منظورت فهمیده شود، ولی آن‌قدر دور که لهجه‌ات خارجی به گوش برسد. یک نکتهٔ املایی هم: بعد از j و q و x همیشه i یا ü می‌آید، هرگز a یا o یا u تنها.

Put the TIP of your tongue behind your bottom teeth and press the flat middle of the tongue up towards the roof of your mouth. From that one position: j is the no-puff one, q is the same with a strong puff, x is the hissing one. Persian «ج چ ش» are made further back with the tongue tip raised — close enough to be understood, far enough to sound foreign. Also remember: j q x are ALWAYS followed by i or ü, never by a, o, u alone.