یک حرف تفاوت، کلمهٔ کاملاً متفاوت
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 山 /shān/ |
mountain (-n) | کوه (-n) شان (زبان به سقف) |
山很高。 کوه بلند است. |
| 上 /shàng/ |
up / on (-ng) | بالا / روی (-ng) شانگ (از ته گلو) |
在桌子上 روی میز |
| 很 /hěn/ |
very (-n) | خیلی (-n) هِن |
很好 خیلی خوب |
| 行 /xíng/ |
OK / to walk (-ng) | می‌شود / راه رفتن (-ng) شینگ |
行不行？ می‌شود؟ |
| 人 /rén/ |
person (-n) | آدم (-n) رِن |
一个人 یک نفر |
| 仍 /réng/ |
still (-ng) | همچنان (-ng) رِنگ |
仍然 همچنان |
| 新 /xīn/ |
new (-n) | نو (-n) شین |
新书 کتاب نو |
| 星期 /xīngqī/ |
week (-ng) | هفته (-ng) شینگ‌چی |
星期一 دوشنبه |
Where the tongue ends up
برای «-n» نوک زبان بالا می‌رود و به برآمدگی پشت دندان‌های بالا می‌چسبد — دقیقاً همان «ن» فارسی. اما برای «-ng» نوک زبان پایین می‌ماند و در عوض ته زبان بالا می‌آید و گلو را می‌بندد — همان صدای آخر sing انگلیسی، یا «نگ» در «رنگ» فارسی ولی بدون اینکه «گ» را رها کنی. یک آزمون فیزیکی: انگشتت را زیر چانه‌ات بگذار و هر دو را بگو. برای «-n» تقریباً هیچ چیز تکان نمی‌خورد، ولی برای «-ng» حس می‌کنی ته زبان جمع می‌شود.
For -n, the TIP of your tongue rises and touches the ridge just behind your upper teeth — exactly the Persian «ن». For -ng, the tip stays DOWN and the BACK of your tongue lifts to close the throat — the sound at the end of English "sing", or the «نگ» in Persian «رنگ» but without releasing the گ. A physical test: say them with a finger under your chin. For -n almost nothing moves; for -ng you feel the back of the tongue bunch up.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →