گفتن اسم، کشور و شغل
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 我 /wǒ/ |
I / me | من وُ |
我很好。 من خوبم. |
| 你 /nǐ/ |
you | تو نی |
你好吗？ حالت چطور است؟ |
| 他 /tā/ |
he / him | او (مرد) تا |
他是学生。 او دانشجو است. |
| 她 /tā/ |
she / her | او (زن) تا |
她是老师。 او معلم است. |
| 是 /shì/ |
to be (am / is / are) | بودن (هستم/است/هستند) شِ |
我是伊朗人。 من ایرانی هستم. |
| 叫 /jiào/ |
to be called | نامیده شدن جیائو |
我叫萨拉。 اسم من سارا است. |
| 名字 /míngzi/ |
name | اسم مینگ‌دْزِ |
你的名字很好听。 اسمت خیلی قشنگ است. |
| 什么 /shénme/ |
what | چه / چی شِن‌مِه |
这是什么？ این چیست؟ |
Question words stay where the answer goes
در انگلیسی و فارسی کلمهٔ پرسشی معمولاً جابه‌جا می‌شود. در چینی هیچ چیز جابه‌جا نمی‌شود: کلمهٔ پرسشی دقیقاً همان‌جایی می‌نشیند که جواب قرار است بنشیند. 你叫什么名字؟ لفظ‌به‌لفظ یعنی «تو نامیده می‌شوی چه اسم؟» و در جواب 我叫萨拉 هم «سارا» دقیقاً در همان جایگاه می‌نشیند. یک نکتهٔ دیگر: با فعل 是 صفت‌ساز 很 نمی‌آید، ولی با صفتی مثل 好 معمولاً می‌آید.
English moves the question word to the front ("WHAT is your name?"). Chinese does not move anything: the question word simply sits in the slot the answer will occupy. 你叫什么名字？is literally "you are-called WHAT name?" — and the answer 我叫萨拉 puts 萨拉 in exactly that slot. Note also: with 是 you do NOT add 很, but with an adjective like 好 you normally do.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →