گفتن اینکه چه کسانی در خانواده‌ات هستند
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 爸爸 /bàba/ |
dad | بابا بابا |
我爸爸是老师。 بابایم معلم است. |
| 妈妈 /māma/ |
mum | مامان ماما |
我妈妈很忙。 مامانم خیلی سرش شلوغ است. |
| 哥哥 /gēge/ |
older brother | برادر بزرگ‌تر گِه‌گِه |
我有一个哥哥。 یک برادر بزرگ‌تر دارم. |
| 姐姐 /jiějie/ |
older sister | خواهر بزرگ‌تر جیِه‌جیِه |
我姐姐是医生。 خواهر بزرگم دکتر است. |
| 弟弟 /dìdi/ |
younger brother | برادر کوچک‌تر دی‌دی |
我弟弟八岁。 برادر کوچکم هشت سالش است. |
| 妹妹 /mèimei/ |
younger sister | خواهر کوچک‌تر مِی‌مِی |
这是我妹妹。 این خواهر کوچکم است. |
| 家 /jiā/ |
home / family | خانه / خانواده جیا |
我在家。 خانه هستم. |
| 有 /yǒu/ |
to have / there is | داشتن / وجود داشتن یُو |
我有两个孩子。 دو تا بچه دارم. |
You cannot count without a measure word
در چینی هیچ‌وقت عدد را مستقیم به اسم نمی‌چسبانند؛ بینشان یک «واژهٔ شمارش» می‌آید و پرکاربردترینش 个 (گِه) است: 三个人 یعنی «سه [واحد] آدم». خوشبختانه فارسی هم دقیقاً همین کار را با «تا» می‌کند — «سه تا آدم» — پس ایده برایت آشناست. چیزی که تازه است این است که چینی ده‌ها واژهٔ شمارش دارد و 个 فقط واژهٔ عمومی است. یک استثنای مهم: پیش از واژهٔ شمارش به‌جای 二 باید 两 (لیانگ) بگویی: 两个人 درست است، 二个人 غلط.
Chinese never puts a number straight onto a noun. Between them sits a measure word, and the default one is 个 (gè): 三个人 "three MW person". Persian does the same thing with «تا» — سه تا آدم — so the idea is familiar; what is new is that Chinese has dozens of these and 个 is only the general one. Note 两 (liǎng) replaces 二 before a measure word: 两个人, never 二个人.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →