مدت‌زمان و جایش در جمله
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 多久 /duōjiǔ/ |
how long | چه مدت دوُ جیو |
你学了多久？ چه مدت خوانده‌ای؟ |
| 年 /nián/ |
year (duration) | سال (مدت) نیِن |
两年 دو سال |
| 个月 /ge yuè/ |
month (duration) | ماه (مدت) گِه یوئه |
三个月 سه ماه |
| 天 /tiān/ |
day (duration) | روز (مدت) تیِن |
五天 پنج روز |
| 一直 /yìzhí/ |
continuously / all along | همیشه / یکسره ای‌جِ |
我一直在学。 یکسره دارم می‌خوانم. |
| 刚 /gāng/ |
just now | همین الان / تازه گانگ |
我刚到。 تازه رسیدم. |
| 已经 /yǐjīng/ |
already | قبلاً / دیگر ای‌جینگ |
已经两年了。 دیگر دو سال شده. |
| 才 /cái/ |
only then / not until | تازه / به‌سختی تسای |
我才学了一个月。 تازه یک ماه خوانده‌ام. |
The repeated verb — Chinese’s strangest rule
مدت‌زمان بعد از فعل می‌آید: 我学了两年 یعنی «دو سال خواندم». ولی مفعول هم می‌خواهد درست بعد از فعل بنشیند و هر دو نمی‌توانند آنجا باشند. چینی این را با «دو بار گفتن فعل» حل می‌کند: 我学中文学了两年 یعنی «من چینی می‌خوانم، خواندم دو سال». راه دیگر این است که مدت را با «的» پیش از مفعول بگذاری: 我学了两年的中文. هر دو درست‌اند و تکرار فعل در گفتار رایج‌تر است. یک نکته: اگر آخر جمله یک «了» دوم بگذاری، یعنی هنوز ادامه دارد: 我学了两年了 یعنی «دو سال است می‌خوانم و هنوز ادامه دارد».
Duration goes after the verb: 我学了两年 "I studied for two years". But the object also wants to be right after the verb, and they cannot both be there. Chinese solves this by saying the verb TWICE: 我学中文学了两年 — "I study Chinese, study for two years". The alternative is to put the duration before the object with 的: 我学了两年的中文. Both are correct; the repeated verb is more common in speech. A second 了 at the end means it is still going on: 我学了两年了 "and I am still studying".
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →