چطور مؤدبانه «نه» بگوییم
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 邀请 /yāoqǐng/ |
to invite | دعوت کردن یائو‌چینگ |
邀请你来 دعوتت می‌کنم بیایی |
| 周末 /zhōumò/ |
weekend | آخر هفته جُو‌مُو |
这个周末 این آخر هفته |
| 有事 /yǒu shì/ |
to be busy / have something on | کار داشتن یُو شِ |
我有事。 کار دارم. |
| 拒绝 /jùjué/ |
to refuse | رد کردن جو‌جوئه |
不好意思拒绝 رد کردنش سخت است |
| 有空 /yǒu kòng/ |
to be free | وقت داشتن یُو کونگ |
你有空吗？ وقت داری؟ |
| 请客 /qǐngkè/ |
to treat / pay for others | مهمان کردن چینگ کِه |
今天我请客。 امروز مهمان من. |
| 参加 /cānjiā/ |
to attend / take part | شرکت کردن تسان‌جیا |
参加婚礼 در عروسی شرکت کردن |
| 下次 /xiàcì/ |
next time | دفعهٔ بعد شیا تسِ |
下次吧。 دفعهٔ بعد. |
The three-step polite refusal
یک «不» خشک در جواب دعوت، تقریباً بی‌ادبی است. شکل مورد انتظار سه بخش دارد: تشکر (谢谢你)، یک دلیل سبک (我有事 یا 我没空)، و پیشنهاد جایگزین (改天吧 یا 下次吧). عبارت 我有事 عمداً مبهم است — کسی توضیح نمی‌خواهد و اگر زیادی توضیح بدهی، بهانه به نظر می‌رسد. تعارف فارسی هم دقیقاً همین‌طور کار می‌کند، پس غریزه‌اش را داری: نرم کن، توضیح نده.
A bare 不 is almost rude in an invitation. The expected shape has three parts: thank them (谢谢你), give a light reason (我有事 / 我没空), and offer an alternative (改天吧 / 下次吧). 我有事 is deliberately vague — nobody expects details, and giving too many sounds like an excuse. Persian taarof works the same way, so the instinct transfers: soften, do not explain.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →