سلسله‌ها و جادهٔ ابریشم
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 历史 /lìshǐ/ |
history | تاریخ لی‌شِ |
中国历史 تاریخ چین |
| 朝代 /cháodài/ |
dynasty | سلسله چائو‌دای |
唐朝、明朝 تانگ، مینگ |
| 丝绸之路 /Sīchóu zhī Lù/ |
the Silk Road | جادهٔ ابریشم سِ‌چُو جِ لو |
走丝绸之路 رفتن از جادهٔ ابریشم |
| 丝绸 /sīchóu/ |
silk | ابریشم سِ‌چُو |
中国丝绸 ابریشم چینی |
| 连接 /liánjiē/ |
to connect | وصل کردن لیِن‌جیِه |
连接两个国家 وصل کردن دو کشور |
| 古代 /gǔdài/ |
ancient times | دوران باستان گو‌دای |
古代中国 چین باستان |
| 皇帝 /huángdì/ |
emperor | امپراتور هوانگ‌دی |
第一个皇帝 اولین امپراتور |
| 发明 /fāmíng/ |
invention / to invent | اختراع فا‌مینگ |
四大发明 چهار اختراع بزرگ |
……的时候 for historical periods
«的时候» را در درس ۱۷ برای «وقتی کوچک بودم» دیدی. برای تاریخ هم دقیقاً همین‌طور کار می‌کند: 唐朝的时候 یعنی «در دوران تانگ» و 古代的时候 یعنی «در روزگار باستان». جمله‌وارهٔ زمان همیشه اول می‌آید و «的时候» در آخرش می‌نشیند — 唐朝的时候，长安有很多外国人. همین یک ساختار به یک مبتدی اجازه می‌دهد دربارهٔ هر دوره‌ای حرف بزند، و برای همین است که متن تاریخی در چینی این‌قدر زود خواندنی می‌شود.
You met 的时候 in lesson 17 for "when I was little". It works identically for history: 唐朝的时候 "in the Tang dynasty", 古代的时候 "in ancient times". The time clause always comes FIRST and 的时候 sits at its end — 唐朝的时候，长安有很多外国人. This one structure lets a beginner talk about any period at all, which is why history becomes readable so early in Chinese.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →