از بزرگ به کوچک، از دور به نزدیک
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 环境 /huánjìng/ |
environment / setting | محیط هوانجینگ |
环境很好 محیط خوبی |
| 安静 /ānjìng/ |
quiet | ساکت آنجینگ |
很安静的地方 جای ساکتی |
| 热闹 /rènao/ |
lively / bustling | شلوغ و پرجنبوجوش رِهنائو |
很热闹 خیلی شلوغ و سرزنده |
| 干净 /gānjìng/ |
clean | تمیز گانجینگ |
街道很干净 خیابانهای تمیز |
| 街道 /jiēdào/ |
street | خیابان جیِهدائو |
这条街道 این خیابان |
| 风景 /fēngjǐng/ |
scenery | منظره فِنگجینگ |
风景很美 منظرهٔ زیبا |
| 北部 /běibù/ |
the northern part | بخش شمالی بِی بو |
中国北部 شمال چین |
| 值得 /zhídé/ |
to be worth | ارزش داشتن جِدِه |
值得去看看。 ارزش دیدن دارد. |
The order a Chinese description follows
توصیف چینی از بیرون به درون حرکت میکند: اول اینکه کجاست (X 在 Y)، بعد اندازه (不太大)، بعد محتوایش با «有» که مکان اول میآید (那里有山)، و آخر قضاوت خودت (环境很好، 值得去). این همان عادت «بزرگ به کوچک» است که در تاریخ و آدرس و زمان دیدی. دو جفت صفت کاربردی برای مکانها: 安静 (ساکت) در برابر 热闹 (شلوغ و سرزنده)، و 干净 (تمیز) در برابر 脏 (کثیف).
A Chinese description moves outside-in: first where it is (X 在 Y), then size (不太大), then contents using 有 with the place first (那里有山), then your judgement (环境很好, 值得去). This mirrors the big-to-small habit you have seen in dates, addresses and time. Two useful adjective pairs for places: 安静 quiet versus 热闹 lively, and 干净 clean versus 脏 dirty.
پرسشهای چهارگزینهای، تمرین گفتار با تلفظسنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →