وقتی اشتباه کردی چه بگویی
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 道歉 /dàoqiàn/ |
to apologise | عذرخواهی کردن دائوچیِن |
我向你道歉。 از تو عذرخواهی میکنم. |
| 解释 /jiěshì/ |
to explain | توضیح دادن جیِهشِ |
让我解释一下。 بگذار توضیح بدهم. |
| 堵车 /dǔchē/ |
traffic jam | ترافیک دو چِه |
路上堵车。 راه ترافیک بود. |
| 出门 /chūmén/ |
to leave the house | از خانه بیرون رفتن چو مِن |
早点儿出门 زودتر راه افتادن |
| 原谅 /yuánliàng/ |
to forgive | بخشیدن یوئِنلیانگ |
请原谅我。 لطفاً مرا ببخش. |
| 改 /gǎi/ |
to change / correct | اصلاح کردن گای |
我一定改。 حتماً درستش میکنم. |
| 责任 /zérèn/ |
responsibility | مسئولیت دْزِهرِن |
这是我的责任。 این مسئولیت من است. |
| 一定 /yídìng/ |
definitely | حتماً ایدینگ |
我一定来。 حتماً میآیم. |
Sorry + reason + remedy — and the strength ladder
سه بخش. اول عذرخواهی، و اینجا شدتش مهم است: 不好意思 سبک و روزمره است (مثلاً وقتی به کسی تنه میزنی)، 对不起 یک عذرخواهی واقعی است، و 非常抱歉 رسمی و جدی. بعد دلیل — کوتاه نگهش دار و حتماً «بعد از» عذرخواهی بیاورش، نه قبلش، وگرنه شبیه بهانه میشود. بعد جبران با «下次我…» یا «我一定…». فارسی هم همینطور کار میکند، ولی چینی روی بخش جبران وزن بیشتری میگذارد: بدون آن، عذرخواهی ناقص حس میشود.
Three parts. Apology, and here strength matters: 不好意思 is the light everyday one (bumping into someone), 对不起 is a real apology, 非常抱歉 is formal and serious. Then the reason — keep it short, and put it AFTER the apology, never before, or it sounds like an excuse. Then the remedy with 下次我… or 我一定…. Persian works the same way, but Chinese weights the remedy more: without it the apology feels incomplete.
پرسشهای چهارگزینهای، تمرین گفتار با تلفظسنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →