برنامه، امید و هدف
| چینی | English | فارسی | مثال |
|---|---|---|---|
| 计划 /jìhuà/ |
plan | برنامه جی‌هوا |
我的计划 برنامهٔ من |
| 目标 /mùbiāo/ |
goal | هدف مو‌بیائو |
我的目标是…… هدفم این است که… |
| 希望 /xīwàng/ |
to hope | امیدوار بودن شی‌وانگ |
我希望…… امیدوارم… |
| 可能 /kěnéng/ |
maybe / possible | شاید / ممکن کِه‌نِنگ |
可能会下雨。 شاید باران بیاید. |
| 硕士 /shuòshì/ |
master’s degree | کارشناسی ارشد شوُ‌شِ |
读硕士 ارشد خواندن |
| 大学 /dàxué/ |
university | دانشگاه دا‌شوِئه |
上大学 دانشگاه رفتن |
| 实现 /shíxiàn/ |
to realise / achieve | محقق کردن شِ‌شیِن |
实现目标 به هدف رسیدن |
| 努力 /nǔlì/ |
to work hard | تلاش کردن نو‌لی |
继续努力 به تلاش ادامه بده |
A ladder of certainty about the future
از قطعی‌ترین به کم‌قطعی‌ترین: 一定要 (حتماً)، 打算 (قصد دارم)، 会 (خواهد، یک پیش‌بینی)، 可能 (شاید)، 希望 (امیدوارم). چینی هنوز زمان آینده ندارد، پس تمام بار روی دوش همین قیدهاست. یک احتیاط: «可能» قید است و بعد از فاعل می‌آید — 我可能去 درست است و در گفتار دقیق 可能我去 گفته نمی‌شود. و «希望» یک جملهٔ کامل می‌گیرد: 我希望我能去.
From most to least certain: 一定要 (definitely will), 打算 (plan to), 会 (will, a prediction), 可能 (might), 希望 (hope). Chinese still has no future tense, so these adverbs carry all the weight. A caution: 可能 is an adverb and goes after the subject — 我可能去, never 可能我去 in careful speech. And 希望 takes a whole clause: 我希望我能去.
پرسش‌های چهارگزینه‌ای، تمرین گفتار با تلفظ‌سنجی، و ضبط صدا و ویدیوی خودت برای مرور فردا.
شروع این درس →